Vlooien spelen een hoofdrol bij veel huidklachten. Als veroorzaker of als complicerende factor. Vlooien veroorzaken jeuk voornamelijk op de achterhand, in het bijzonder op de achterzijde van de rug (kruis). Door krabben, bijten, likken en schuren ontstaan kale plekken, pukkels, korstjes, natte huidontstekingen en soms zelfs een verdikking van de huid. De kleine, bruine, springende en rennende vlooien zijn weliswaar met het blote oog zichtbaar, maar lang niet altijd gemakkelijk te vinden. De overgevoeligheid voor vlooien varieert per hond van heftige jeuk op 1 vlo tot geen jeuk ondanks veel vlooien. 
Vlooien hebben bloed nodig om eities te kunnen leggen. Dit zuigen ze op bij de hond of de kat en daarna kunnen, na ongeveer 36 uur, de eerste eitjes al gelegd worden. Doet een vrouwtjesvlo dit gedurende drie weken, dan is eenvoudig uit te rekenen hoeveel jonge vlooien er in no time in uw huis te vinden zijn. Afhankelijk van de temperatuur en de luchtvochtigheid komen de eitjes uit na 1 - 10 dagen.
De larven die dan rondkruipen voeden zich met organisch materiaal wat ze tegenkomen. Tijdens dat kruipen vervellen de larven waarna de larf verandert in een pop. De pop is een heel ongevoelig stadium, als het gaat om bestrijden. Door trillingen komt de pop meestal na een paar dagen uit, maar als er geen beweging is dan kan het wel anderhalf jaar duren voordat een pop uitkomt. Dit verklaart dat een vlooienplaag vaak optreed vlak na een vakantie. Soms is een temperatuurstijging, zoals het lekker doorverwarmen van de CV tegen de kerst, voldoende om, de feestdagen met vele vlooien door te brengen.Als men de cyclus van de vlo kent, is het ook duidelijk waar de zwakke punten van de vlo zitten en hoe het meest effectief de bestrijding van vlooien plaats kan vinden. Het beste is om de larve en volwassen vlo aan te pakken. Het meest effectief is de aanpak van de bestrijding van vlooien in twee delen.
Ten eerste dient de vlo zelf bestreden te worden, ten tweede dient de omgeving te worden behandeld. Ook is het belangrijk om te ontwormen, de vlo is namelijk de overbrenger van de lintworm.
Reguliere bestrijdingsmiddelen
Hebben we een serieus vlooienprobleem, dan kunnen we niet om de reguliere bestrijdingsmiddelen heen. We kiezen dan voor een zo effectief en zo veilig mogelijke behandeling:
1. Omgevingsspray
Hoe beter we de omgeving vlooienvrij houden, des te minde bestrijdingsmiddelen er nodig zijn voor op de hond of kat zelf.
2. Shampoo
Afhankelijk van de ernst van de vlooienbesmetting en de huidklachten wordt een passende shampoo gebruikt
3. Spot-on
Om de hond of kat op een zo veilig mogelijk manier tegen nieuwe vlooien te beschermen kiezen we voor een spot-on, die zich uitsluitend in de huid verspreid en dus niet in de hond of kat zelf terechtkomt.
Men moet niet overdrijven met deze middelen. Als een hond of kat het niet redt met bovenstaande behandeling, kan men ervan uitgaan, dat er sprake is van een vlooienallergie. Nog meer bestrijdingsmiddelen toedienen zal het dier dan echt niet verder helpen en mogelijk alleen maar schaden.
Huis-tuin-en-keuken middelen
Is het vlooienprobleem minder ernstig dan kunnen we in een aantal gevallen met een dagelijkse toediening van een klein stukje verse knoflook of met een uitwendig toegepast preparaat dat citronel of menthol bevat soms al een heel eind komen. (Niet bij katten toepassen.)
Door de oorzaak op te sporen en aan te pakken kunnen we de vachtconditie verbeteren en de vlooienallergie verminderen of zelfs wegnemen
Bron
http://www.uwdierenkliniek.nl/home.html
Vachtconditie
Duidelijk is, dat in veel gevallen een goede vachtconditie ervoor zorgt, dat een hond of kat minder last heeft van vlooien. Dat geldt ook voor de vlooienallergie. De oorzaken van een slechte vachtconditie, die op zijn beurt weer de oorzaak kan zijn van een secundaire vlooienallergie zijn o.a. de volgende:
-
Verkeerde voeding. Verandering van voeding of alleen het toedienen van voedingssupplementen zoals essentiële vetzuren, kunnen al voldoende zijn om de klachten te elimineren.
-
Hormonale storingen. Denk daarbij bijvoorbeeld aan de teef die altijd last van een vlooienallergie heeft na de loopsheid.
-
Stofwisselingsstoornis. Bijvoorbeeld bij minder goed functionerende darmen, lever of nieren.
-
Wormbesmetting
-
Stress
