De oormijt die bij de hond voorkomt is dezelfde als bij de kat. Ze leven van oorsmeer en huidschilfertjes. Ze zijn de grote veroorzaker van oorontsteking bij huisdieren. Het is een microscopisch klein spinachtig diertje, wat met het blote oog niet is te zien. Zelfs met de otoscoop is het soms nog moeilijk te herkennen. Het is wel belangrijk om tijdig de verschijnselen te bestrijden, daar de eventuele bacteriële infectie ook door het trommelvlies kan breken en er dan zelfs een hersenvliesontsteking kan ontstaan. De complicatie die het meest bij honden voorkomt is een bloeduitstorting aan de oorschelp, daar de hond deze voortdurend open krabt.
Symptoom
Dit wordt eerst en vooral opgemerkt doordat de hond zich vaak gaat krabben aan een of beide oren. Met de kop herhaaldelijk schudden betekent eveneens vaak jeuk of pijn aan een of beide oren!
Oormijten zijn lastig te zien, maar ze produceren een korrelige roodbruine afscheiding, uitzicht van donkerbruine korstjes, aan de ooruitgang. Ga naar een dierenarts bij oorproblemen! Met een otoscoop (instrument met lichtje en vergrootglas om in de oren te kijken) zijn (soms want ze zijn lichtschuw)dan witte krabachtige parasieten te zien (spinachtigen). Oormijten graven gangetjes in de gehoorgang en voeden zich met het vuil en dode cellen in het oor.
Ze veroorzaken enorme jeuk. Oormijten zijn niet zo gemakkelijk te verwijderen., veel middeltjes doden wel mijten, maar de meeste zoeken een plaatsje om te overleven en zo herbegint het hele proces wanneer het middel is uitgewerkt. Om het even welk middel je kiest, om de oormijten te doden, gebruik dit zes weken. Omdat een oormijt een levenscyclus heeft van vier weken en dus op die manier alle oormijten aangepakt worden.
Wat te doen bij oormijt
-
Het oor goed reinigen: spoelen: hiermee "verdrinken" veel oormijten en wordt de gehoorgang schoongemaakt waardoor oormijten zich minder kunnen nestelen.
-
Een bezoek aan de DA is aan te raden
