Het grootste probleem van onze huisdieren
Gist cellen zijn afzonderlijke organismes die gevonden worden op alles wat leeft, dus ook op het lichaam van 'n huisdier. Normaal gesproken leeft de Gist op't slijmerige membraan van het spijsverteringskanaal. Onvriendelijke bacterien, virusen, allergenen en andere ongewenste dingen vinden ook 'n weg naar deze enandere doorgangen en verschuilplekjes met dezelfde slijmerige membranen. In het lichaam zijn ook biljoenen vriendelijke bacterieen aanwezig.
Maar 'n onvriendelijke Gist soort is Candida Albicans, wat ook in het lichaam van je huisdier leeft, en deze gist, verbruikt suiker en vet om in leven te blijven. Gist toxicum(vergif) is van invloed bij de huisdier z'n immuun systeem, zenuw-gestel en hormoon-gestel.
Omdat deze allemaal met elkaar in verband staan, speeld Gist vergiftiging 'n grote rol in de veroorzaaking van allergies, vagina onsteking, blaas ontsteking, huid problemen en veel andere gezondheids problemen.
Wanneer 'n huisdier 'n gezond immuun systeem heeft, dan is 't lichaam in staat om deze gist te vernietigen. Maar wanneer het een zwak immuun gestel heeft, dan word de hoeveelheid gist giffen zo groot, dat het de immuun gestel uitschakeld, en daardoor de juiste werking tegenhoud. In dit geval is het dus niet mogelijk voor het immuun gestel om de gist te vernietigen. En het resultaat is, dat er daardoor een series van gezondheids problemen kan ontstaan.
Veel eigenaars zijn dan ook naar verschillende Dierenartsen geweest, en hebben handen vol geld uitgegeven zonder dat er echt goed resultaat is bereikt. In veel gevallen heeft de Dierenarts uitgesloten dat er 'n gist infectie aanwezig is. Maar wanneer de eigenaars dan evengoed 'n behandeling voor 'n gist infectie begon, dan had 't huisdier positief resultaat!
Darleen Rudnick, Pet Nutritionist
Herkennings tekenen / Symptomen van Gist Infectie.
Voedsel Allergie
Voedsel intoleraties
Bijna elke soort allergische reactie
Reactie van te lage bloedsuiker
Suikerziekte
Constipatie
Problemen met spijsvertering
Herhalend probleem met oormijt
DepressieSpierpijn en gewricht pijn
Duizeligheid
Witte uitslag op de tong
Brosse, zwakke nagels
Bultjes/uitslag op de huid
Jeuk aan de anus
Ziekte van Crohn
Asthma
Chronisch Infecties
Onvruchtbaarheid
Slijm in de ontlasing
Verstopte neus
Gevoelig voor de omgeving
Opgezwollen
Winderigheid
Slapeloosheid
Diaree
Erge jeuk en huid uitslag
Aanhoudende hoest
Moeheid
Chronisch oor ontsteking
Vette huid
Waas op de ogen
Vieze lucht van lichaam of oren
Afscheiding uit ogen, oren of neus
Gekrabbel aan de oren
Rood gekleurd binnenin de oren
Hypothyroidisme
Immuun Ziektes
MALASSEZIA PACHYDERMATITIS
INLEIDING Malassezia pachydermatis is een gist die normaal gesproken in geringe hoeveelheden aanwezig is op de huid van elke hond of kat zonder voor problemen te zorgen. Pas als de weerstand van het dier om welke reden dan ook omlaag gaat, kan deze gist de overhand krijgen en voor een ontsteking van de huid of de oren zorgen (dermatitis). We zien dat Malassezia vaak opspeelt bij honden met een slechte vachtconditie of een allergie en er wordt zelfs gedacht aan mogelijke erfelijke of hormonale factoren (bijvoorbeeld een te traag werkende schildklier of de ziekte van Cushing). Zeker is dat weerstand een grote rol speelt. Honden van alle rassen kunnen huidproblemen van Malassezia pachydermatis krijgen, maar we zien het vaker bij honden met veel huidplooien en de rassen die in de literatuur vaak genoemd worden zijn de West Highland White Terriers, Poedels, Bassets, Cocker Spaniëls en Tekkels. Reuen en teven zijn even vaak aangedaan.Opvallend is dat bij katten Malassezia veel minder vaak problemen geeft dan bij honden. Bij jonge katten speelt het aanwezig zijn van een allergie vaak als onderliggende oorzaak. Rex-katten zijn gepredisponeerd, mogelijk door erfelijke factoren die met hun speciale vacht te maken hebben. Oudere katten kunnen soms Malassezia dermatitis hebben met als onderliggende oorzaak tumoren van de alvleesklier of lever, maar ook door een langdurige prednisongift.
SYMPTOMEN
Malassezia pachydermatis zorgt voor jeuk. Daarnaast zien we in meer of mindere mate de volgende veranderingen van de huid: roodheid, kaalheid en schilfers. Daarnaast kan de huid stinken door een vettige afscheiding (exsudaat), de huid wordt 'klef''. In chronische gevallen zien we dat de huid verkleurt (hyperpigmentatie) en dikker wordt (lichenificatie). De huid is vooral aangetast bij de lippen, de oren, de poten, de oksels, de liezen en de hals.
DIAGNOSE
De diagnose kan gesteld worden door het aantonen van een zeer groot aantal gisten (veel meer dan normaal) in een plakbandpreparaat van de huid of in een schimmelkweek van een haarmonster. Het is ook mogelijk om in het bloed specifieke antilichamen tegen Malassezia pachydermatis aan te tonen. Indien er een overgroei van Malassezia is, is het heel belangrijk om de achterliggende oorzaak te achterhalen. Bestrijding van de gist alleen heeft namelijk weinig zin, als de oorzaak gewoon aanwezig blijft. Een gedegen lichamelijk onderzoek, met indien nodig aanvullend onderzoek, is dan ook zeer op zijn plaats.
THERAPIE
Indien er een achterliggende oorzaak gevonden wordt, dient deze zo mogelijk behandeld te worden. Heel vaak is het dan zo dat de Malassezia-overgroei dan door het lichaam zelf bestreden wordt en we helemaal niet aan de gang hoeven met allerlei heftigere middelen.
Als er geen onderliggende oorzaak gevonden wordt, kan de overgroei met Malassezia bestreden worden met Nizoral tabletten (werkzame stof is Ketoconazol). Door tabletten in te geven wordt het middel via de darmen in het bloed opgenomen en zo door het hele lichaam verspreid zodat het ook in de huid komt. Op deze manier wordt de gist grondig bestreden. Helaas is Nizoral geen onschuldig middel en komt het ook in de lever terecht, die het middel weer moet afbreken. Dit is zeer belastend voor de lever en kan daardoor schade aanrichten. Daarom geven we het bij voorkeur niet aan hele jonge dieren, oudere dieren of dieren waarvan bekend is dat ze aan een leverkwaal leiden. Soms doen we voor de zekerheid bloedonderzoek om de leverfunctie te controleren.
Indien de lever niet goed functioneert, kunnen we overwegen om locaal te behandelen met bijv. ketoconazol huidgel of met speciale shampoos. Kortom, Malassezia pachydermatis wordt meestal veroorzaakt door een weerstandsprobleem (door welke oorzaak dan ook) en zal bij het onder controle krijgen van de primaire oorzaak meestal vanzelf verdwijnen. Wij zien vaak goede resultaten met het middel Mac Samuel Weerstand, omdat dit middel een algemeen weerstandsverhogend effect heeft.
